Notatki na marginesie

Luźne uwagi na temat przeczytanych książek (i nie tylko)


Samoświadomość

foto: matchbox

 

Nie lubię pytań w stylu: powiedz mi jaki jesteś? Co potrafisz?

Ponoć każdy człowiek ma 3000 umiejętności.
Hmm… gdy zacząłem myślec o tym, co potrafię, wypisałem 3 umiejętności.
W kontekście zawodowym, bo nie mówię o umiejętnościach typu: wiązanie butów, czytanie, pisanie :)

Dzisiaj po kilku dniach, lista ma 13 punktów.

Sposobem na odkrycie siebie, jest myślenie o sobie i słuchanie siebie.

Jak odkryć siebie?

Jedz śniadanie i skup się na jedzeniu (nie przeglądaj FB w tym czasie).
Czekając na autobus, nic nie rób, poza czekaniem (nie słuchaj muzyki, nie czytaj książki).
Pisz dziennik.

Notatka na marginesie:
Jak w łatwy sposób zacząć pisać dziennik?
Zapraszam do wpisu:

Pisz dziennik, będziesz sławny

Miej chwilę na czas z samym sobą.

Nawet jeśli od razu nie będzie widać zmian, one przyjdą.
Mózg zauważy, że dajemy mu chwilę wytchnienia i zacznie pracować dla nas.

Ostatnio słyszałem historię znajomego, który miał robiony rezonans i przez 20 min leżał bezczynnie.
Później przyznał, że to było to najgorsze 20 min w życiu.
Nuda. Nie mógł nic robić.

Dokąd my zmierzamy, że nudzi nas 20 min spędzone sam na sam z sobą samym?

Nie bójmy sie ciszy.
Nie bójmy się siebie.

Reklamy


Pisz dziennik, będziesz sławny

Dziennik

 

Jakimś dziwnym trafem wielu wielkich ludzi pisało (pisze) pamiętniki (dzienniki).
Czy to oznacza, że aby być wielkim trzeba pisać dziennik?
Może tak, a może nie, ale na pewno, żeby pisać dziennik, nie trzeba być wielkim.
A na pewno pisanie dziennika powoduje, że stajemy się bardziej świadomi nas samych i naszego życia.
I to właśnie powoduje, że mamy szansę zrobić coś wielkiego w życiu.
A na pewno coś większego od siedzenia przed telewizorem.

Zwiększona świadomość bierze się z tego, że aby coś napisać trzeba najpierw coś pomyśleć, przeżyć jeszcze raz,
tym razem w głowie, przeanalizować, zastanowić się co i jak można było zrobić lepiej.
W końcu uczymy się (rozwijamy) na błędach.
Ale tylko na tych, nad którymi się zastanawiamy.
Samo popełnienie błędu do niczego dobrego nie doprowadzi.
Dopiero refleksja nad błędem i próba zastanowienia się nad tym, jak można było błędu uniknąć,
może spowodować że na przyszłość tego błędu unikniemy.
I przez to się rozwiniemy.

Wiedząc to wszystko powyżej, zacząłem (dwa lata temu) pisać dziennik.
W zasadzie były (są) to proste przemyślenia, coś czego nie jestem w stanie powiedzieć na głos innym.
Czasami jedno zdanie, czasem kilka akapitów.
Na początku był to raczej miesięcznik albo i kwartalnik :)
Z czasem wpisy stawały się bardziej regularne i świadome.

Teraz jest to już prawie dziennik, w tym znaczeniu, że wpisy są prawie zawsze codziennie.
A to za sprawą prostej recepty, którą usłyszałem u Pat’a Flynn’a, amerykańskiego blogera.

Prosta metoda na pisanie dziennika („pięciominutowy dziennik„):

  • Rano (najlepiej zaraz po przebudzeniu):
    • Zapisz za co jesteś wdzięczny (min 3 rzeczy) – ludzie, rzeczy czy sprawy,
      które sprawią, że ten dzień będzie niezwykły
  • Wieczorem:
    • Zapisz co wspaniałego wydarzyło się w ciągu dnia (3 rzeczy)
    • Zapisz co mogłeś/mogłaś zrobić lepiej (1 rzecz)

Takie podejście do pisania dziennika sprawia, że chce mi się robić to codziennie.
Staram się rano wyszukiwać sytuacje i sprawy, za które jestem wdzięczny.
Czasem nawet „na siłę” próbuję wymyśleć coś, za co mógłbym być wdzięczny.
Dzięki temu, zawsze jestem w stanie poprawić sobie humor, bo okazuje się, że zawsze znajdę coś,
za co mogę dziękować.

[Notatka na marginesie:

Pomocne staje się pozytywne nastawienie do życia charakteryzujące się mentalnością dostatku.
Inspiracje do zmiany w myśleniu opisane w:

Muszę czy chcę, próbuję czy robię?

Nie patrzeć na to, czego brakuje, ale cieszyć się tym, co się ma.]

Osobiście preferuję wersję elektronizną i swój dziennik prowadzę w Evernote zainstalowanym na telefonie.
Ma to dwie podstawowe zalety.
Po pierwsze, telefon zwykle mam przy sobie (stąd też mój dziennik jest zawsze pod ręką łatwo dostępny).
A po drugie, jak już będę sławny, łatwiej będzie wydać go w wersji drukowanej, bo nie trzeba go będzie przepisywać :)

Ostatnio zacząłem prowadzić również dziennik rodzinny, w którym staram się utrwalać ważne wydarzenia rodzinne.
Coś, do czego będzie można z radością wrócić w przyszłości.
Zobaczyć emocje na zdjęciu i przeczytać je w dzienniku.

Polecam.
Miło po jakimś czasie wrócić do zapisków, przypomnieć sobie emocje i własne przemyślenia związane z tym,
w czym brało się udział, co radowało, co trapiło.

Do piór i do klawiatur zapisywać emocje, aby ocalić je od zapomnienia…

PS.
Pamięć krótka jest.
Łatwiej zapisywać, niż przechodzić zabiegi odtwarzania pamięci
opisane chociażby w (nomen omen) Pamiętniku Młodej Lekarki:

Z pamiętnika młodej lekarki – Krótka pamięć

:)